W tym miejscu pragniemy przedstawiać sylwetki niezwykłych ludzi związanych z RAM-em.

Można przesyłać krótkie notatki i zdjęcia aby móc zapoznać się z niezwykłymi osobami, które tworzyły, tworzą naszą wspólnotę i odznaczają się cechami godnymi naśladowania.

Zapraszamy do współtworzenia tego miejsca. Materiały można przesyłać na adres: ssgabriel97@gmail.com

Kazanie pogrzebowe śp. Tomasz Świergosz

Wszyscy jak tu jesteśmy chcielibyśmy bardzo spotkać Cię teraz Panie Jezu kiedy wnosiliśmy trumnę z ciałem Tomasza do świątyni. Chcielibyśmy byś przyszedł tak jak do Naim, byś powiedział „Tomek tobie mówię wstań” i „oddał go jego matce”. Chcielibyśmy zwyczajnie po ludzku byś był z nami, z bliskimi, z młodymi z Grup Apostolskich, z przyjaciółmi z profesorami i studentami z Politechniki Krakowskiej, z kapłanami …. I wierzymy Panie Jezu że jesteś tu teraz z nami byśmy przyjęli wolę Bożą tak Ty ją przyjąłeś w Ogrójcu, na krzyżu i w grobie. Dziś w tym trudnym momencie pociechą są nam słowa Twoje: ”W domu Ojca Mego jest mieszkań wiele .. zabiorę Was do siebie byście i wy byli tam gdzie Ja Jestem”. Kiedy żegnamy dziś doczesne szczątki naszego brata Tomasza pozwólcie na kilka zdań o tym co charakteryzowało go w ziemskim życiu.

Tomek kochał Kościół. Zawsze ilekroć rozmawialiśmy widać było w nim głęboką dojrzałość wiary. Wielkim szacunkiem darzył kapłanów a zwłaszcza obecnego tu dziś księdza kanonika byłego proboszcza tej parafii. Kochał Kościół Chrystusowy i nie odwrócił się od tej wspólnoty nawet wtedy kiedy to wolą przełożonych Kościół nie chciał go w szeregach kapłańskich.

Tomek żył życiem Kościoła i starał się jak najlepiej Mu służyć.  Odnalazł się jako animator a później jako moderator świecki (2011) uczestniczył i prowadził wiele turnusów rekolekcji apostolskich dbając o dobro duchowe ich uczestników. Był taki czas kiedy remontowaliśmy ośrodki w Zawadce czy Poroninie i wtedy swoim zaangażowaniem wnosił wiele dobra i pomocy także w sprawy gospodarcze na których znał się i nie było takiej rzeczy której nie potrafiłby zrobić czy pomóc. Wiele razy powtarzał słowa „Grupy Apostolskie to moje życie” Z pasją poświęcał czas i siły dla tej młodzieżowej wspólnoty apostolskiej.

Tomek prowadził życie duchowe jak na prawdziwego chrześcijanina przystało. Jeszcze całkiem niedawno przysłał mi zdjęcie swojego otwartego Pisma św. z obrazkiem św. Gabriela Posenti– patrona młodzieży włoskiej gdzie kiedyś  na południe Włoch wspólnie pielgrzymowaliśmy.  Ostatnie lata mieszkał w parafii św. Brata Alberta w Krakowie gdzie był w ten sposób moim parafianinem i często widywałem go w kościele na mszy akademickiej, często przystępował do stołu Pańskiego.

Tomek kochał swoją uczelnię – Politechnikę Krakowską której był absolwentem i pracownikiem. Z pasją oddawał się powierzonym zadaniom i poszukiwał nowych pomysłów. Chętnie pokazywał młodym dobro płynące ze studiowania na tej uczelni. Piękne świadectwo wydała o nim emerytowana profesorka mieszkająca w naszej parafii. Powiedziała że Tomasz nigdy nie wstydził się swojej wiary jako student, zawsze nosił odważnie krzyżyk Grup Apostolskich.

W ostatnich tygodniach Tomek przeżywał swój Ogrójec i Golgotę w opuszczeniu i osamotnieniu jak Pan Jezus, bo na łóżku szpitalnym zawsze zostaje się samemu. Żegnając Tomka ufamy że skoro Bóg zapragnął mieć go u siebie dał mu już mieszkanie w niebie zgodnie z obietnicą która nam złożył w Ewangelii. Na koniec słowa Księgi Mądrości dziś czytane niech będą dla nas pociechą i wskazówką: „starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy. Sędziwością u ludzi jest mądrość. Ponieważ spodobał się Bogu – został przeniesiony … przeżył czasów wiele i pośpiesznie wyszedł spośród nieprawości”.

Na koniec jeszcze słowa poezji – które lubiłeś Tomku (cytaty, głębokie myśli, wiersze)

„Znów skurczył nam się świat
Twoim odejściem w nieznane
To co było przeżyte
Zostało zapisane
Czas się zatrzymał w miejscu
My zaś biedniejsi o Ciebie
Ale wierzymy żeś poszedł
Żeś w niebie
Czas nam się kurczy nie tobie
Tyś go przeżył wiele
Bo mądrość nie na tym świecie
Ani w ludzkim ciele
My myślimy o sobie
Ty myśl o nas w niebie
I choć nasz świat się zmienia
Mówimy Ci nie „z Bogiem”
Ale do widzenia” 

(GAB) Tomkowi   

Ks. Paweł Piotr Kubani

SŁOWO DLA CIEBIE

Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą. (Iz 40,31)